Widzialna część Wszechświata wydaje się posiadać promień 14 miliardów lat świetlnych, prosto mówiąc dlatego, że Wszechświat istnieje od około 14 miliardów lat. Światło od odleglejszych obiektów po prostu nie miało wystarczająco czasu, aby do nas dotrzeć. Z tego powodu każdy we Wszechświecie może uważać, że jest w środku swojego widzialnego wszechświata. Dokładna skala Wszechświata jest skomplikowana przez fakt jego rozszerzania się. Galaktyki, które widzimy blisko brzegu obserwowalnej części Wszechświata wyemitowały światło, gdy były znacznie bliżej nas i prawdopodobnie teraz są znacznie dalej.
Prawdziwy rozmiar Wszechświata musi być jednak o wiele większy, niż jego część, którą widzimy. Geometria Wszechświata sugeruje, że może on mieć nieskończone rozmiary i będzie się rozszerzał wiecznie. Nawet jeśli Wszechświat nie jest nieskończony, to widzialna jego część musi być jedynie maleńką drobiną daleko większej całości.
![]() |
Głębokie Pole Hubble'aW grudniu 1995 roku Kosmiczny Teleskop Hubble'a został skierowany na "pusty" obszar nieba w Wielkiej Niedźwiedzicy przez 10 dni. W ten sposób zostało stworzone jedno z najsławniejszych zdjęć współczesnej astronomii - Obraz Głębokiego Pola Hubble'a (Hubble Deep Field Image). Jego część jest pokazana obok. Prawie każdy obiekt na tym obrazie jest galaktyką leżącą średnio w odległości 5 do 10 miliardów lat świetlnych stąd. Galaktyki ujawnione tutaj posiadają wszystkie możliwe kształty i kolory. Niektóre są młode i niebieskie, podczas gdy inne stare, czerwone i pełne pyłu. Kosmiczny Teleskop Hubble'a wykonał także jeszcze dwa podobne zdjęcia: Południowe Głębokie Pole Hubble'a (Hubble Deep Field South) w 1998 roku oraz Ultragłębokie Pole Hubble'a (Hubble Ultra Deep Field) w 2004 roku. |
Zbierając odległości do tysięcy galaktyk w wąskim pasie nieba można stworzyć "wycinek" Wszechświata, jak ten pokazany poniżej. Pochodzi on z Przeglądu Przesunięć ku Czerwieni Galaktyk na dwu stopniach Pola (2dF Galaxy Redshift Survey) , który zagląda w kosmos do odległości 3.5 mld lat świetlnych, ale większość danych jest dokładna tylko do 3 mld lat świetlnych. Tego typu mapy pokazują jak w rzeczywistości są zgrupowane galaktyki, nawet przy największych skalach. Około 52 000 galaktyk zostało naniesionych na mapę wycinka.