Supergromada w Perseuszu- Rybach (Perseus-Pisces) jest najlepiej widoczną supergromadą na niebie. Jednakże, jak w przypadku wszystkich supergromad, jest zbyt słaba żeby zobaczyć ją nieuzbrojonym okiem, a poniższa mapa z jasnymi galaktykami tego rejonu nieba (Głównego Katalogu Galaktyk- Principal Galaxies Catalogue) najlepiej pokazuje jak jest wyraźna. Supergromada w Perseuszu- Rybach (Perseus-Pisces) długą, gęstą ścianą galaktyk o długości prawie 300 milionów lat świetlnych. Na lewym końcu supergromady leży masywna "gromada w Perseuszu (Perseus)" -A426, jedna z najbardziej masywnych gromad galaktyk w odległości 500 milionów lat świetlnych.
Poniżej znajduje się lista większych gromad w supergromadzie w Perseuszu- Rybach (Perseus-Pisces) z katalogu Abell. A426 jest najważniejszą z tych gromad i otrzymała "klasę obfitości" 2, co oznacza że jest to bardzo bogata gromada galaktyk. A262 jest także całkiem bogatą gromadą, chociaż otrzymała "klasę obfitości" 0.
1 2 3 4 5 6 7
Numer Współrzędne Przes. Odległość Obf. Uwagi
Abell Równikowe z M l.ś.
RA Dec
A262 01 52.8 +36 09 .0151 210 0
A347 02 25.8 +41 52 .0172 240 0
A426 03 18.6 +41 31 .0167 230 2 gromada w Perseuszu (Perseus)
|
Poniżej znajdują się inne większe grupy galaktyk w supergromadzie w Perseuszu-Rybach. Niektóre z tych grup są całkiem duże, a dotyczy to zwłaszcza grupy NGC 383 i NGC 507. Pewna ilość grup galaktyk wokół "gromady w Pegazie" należy do znacznie mniejszej supergromady, która jest lekko oderwana od supergromady w Perseuszu- Rybach (Perseus-Pisces).
1 2 3 4 5 6 7
Numer Współrzędne Przes. Odległość Obf. Uwagi
Abell Równikowe z M l.ś.
RA Dec
NGC7515 23 14.5 +13 19 .0149 205
Pegasus 23 20.0 +08 30 .0128 180
NGC7711 23 35.2 +15 37 .0131 180
NGC7831 00 08.2 +32 42 .0160 220
NGC 315 00 51.7 +30 43 .0160 220
NGC 383 01 10.2 +32 15 .0165 230
NGC 507 01 23.7 +33 15 .0161 225
NGC 691/697 01 50.6 +21 54 .0093 130
NGC 765/IC187 02 00.1 +24 53 .0164 225
NGC 777 02 00.7 +32 05 .0171 235
NGC 841 02 12.1 +37 33 .0152 210
NGC 877 02 17.8 +14 20 .0123 170
NGC 973 02 36.2 +32 48 .0157 220
|
Kolumna 1: Nazwa/numer grupy lub gromady.
Kolumna 2: Rektascencja dla epoki 2000.
Kolumna 3: Deklinacja dla epoki 2000.
Kolumna 4: Przesunięcie ku czerwieni gromady.
Kolumna 5: Odległść w milionach lat świetlnych przyjmując stałą Hubble'a H=70km/s/Mpc.
Kolumna 6: Klasa "obfitości" gromady (tylko dla gromad Abell).
Kolumna 7: Dodatkowe nazwy i uwagi.
Odnośniki:
Abell G, Corwin H, Olowin R, (1989), A catalogue of Rich Clusters of Galaxies,
Astrophys J Supp, 70, 1.
Struble M, Rood H, (1999), A compilation of redshifts and velocity dispersions for
ACO clusters, Astrophys J, 125, 35.
Garcia A, (1993), General study of group membership. II. Determination of nearby groups.
Astron Astrophys Supp, 100, 47.
Giuricin G, Marinoni C, Ceriani L, Pisani A, (2000), Nearby optical galaxies: selection
of the sample and identification of groups. Astrophys J, 543, 178.
Geller M, Huchra J, (1983), Groups of Galaxies. III. The CfA Survey.
Astrophys J Supp, 52, 61.
Pustka w BykuOprócz tego, że supergromada w Perseuszu- Rybach (Perseus-Pisces) jest najlepiej widoczną supergromadą na niebie, to jeszcze leży obok najlepiej widocznej pustki. Pustka w Byku jest dużą kulistą pustką otoczoną ze wszystkich stron ścianami galaktyk. Pustka ma średnicę około 100 milionów lat świetlnych. Większość galaktyk naniesionych na obszar zajmowany przez pustkę to galaktyki tła, które leżą z tyłu pustki. Poniżej: W pustce znajduje się niewielka ilość galaktyk. Jest to fotografia UGC2627 (RA=03h17m, Dec=31°34') i jej mniejszej towarzyszki- galaktyki UGC2629. Obie galaktyki leżą 185 milionów lat świetlnych stąd w północnej połowie pustki. |
 |
 |
Gromada w Perseuszu (Perseus) jest drugą najbliższą naprawdę bogatą gromadą zawierającą tysiące galaktyk. Najbliższa - A3627 - jest prawie schowana przez płaszczyznę naszej Galaktyki i nie jest łatwa do obserwacji. Poniższe zdjęcie pokazuje centralny obszar gromady w Perseuszu (Perseus). Dwie najjaśniejsze galaktyki w środku gromady to NGC1272 (na prawo) i NGC1275 (na lewo). Gromada w Perseuszu (Perseus) jest położona także całkiem blisko płaszczyzny Drogi Mlecznej i dlatego na zdjęciu znajduje się wiele bardzo słabych punktów światła, którymi są gwiazdy naszej własnej Galaktyki.
| Na prawo znajduje się mapa gromady w Perseuszu (Perseus). Pokazuje ona pozycje 122 najjaśniejszych galaktyk w centralnym obszarze gromady o srednicy jednego stopnia. Chociaż dominują tu głównie duże galaktyki eliptyczne i soczewkowate, to gromada w Perseuszu (Perseus) zawiera także wiele galaktyk spiralnych, przeciwnie do gromady w Warkoczu(Coma). |  |
Badania naukowe nad supergromadą w Perseuszu- Rybach (Perseus-Pisces)Supergromada w Perseuszu- Rybach (Perseus-Pisces) była jedną z pierwszych odkrytych supergromad. Odegrała ona bardzo ważną rolę w poznawaniu wielkoskalowej struktury Wszechświata. Na konferencji w obserwatorium Tartu w Estonii w 1977 roku Mihkel Jőeveer i Jaan Einasto zapytali 'Czy Wszechświat posiada strukturę komórkową?' Zasugerowali oni, że Wszechświat składa się z dużych supergromad galaktyk otaczających duże pustki. Chociaż pojawił się na tą sugestię znaczny sceptycyzm, to jednak później udowodniono ich rację. Ich praca zawiera tą mapę supergromady w Perseuszu- Rybach (Perseus-Pisces), ukazującą ten sam rejon nieba, co mapa na górze strony. Stworzyli także dłuższe opracowanie wraz z Erikiem Tago w listopadzie 1978 roku. Badania nad supergromadą w Perseuszu- Rybach (Perseus-Pisces) zostały zrewolucjonizowane przez wysiłki Riccardo Giovanelli i Marthy Haynes. Po wstępnym przebadaniu supergromady w 1983 roku (opublikowanym z Guido Chincarini), rozpoczęli systematyczne badania nad supergromadą w Perseuszu- Rybach, których wyniki zostały opublikowane w serii 6 artykułów ( 1, 2, 3, 4, 5, 6), z lat 1985 - 1993. Głównie dzięki ich wysiłkom supergromada w Perseuszu- Rybach jest obecnie jedną z najlepiej zrozumianych struktur supergromad. Gromada w Perseuszu (A426) była poddawan badaniom przez wiele dekad. J. Brunzendorf i H. Meusinger, na przykład, stworzyli główny katalog galaktyk gromady w Perseuszu (Perseus) w 1999 roku. (Richard Powell użył ich katalogu do wykonania powyższej mapy gromady w Perseuszu). Gromada w Perseuszu (Perseus) została obszernie zbadana na długości fal X i radiowych. Duża galaktyka NGC 1275 jest silnym radioźródłem, jak o tym wspomnieli P. Leslie i B. Elsmore w tym opracowaniu opublikowanym w 1961 roku. NGC 1275 jest także potężnym źródłem promieniowania X. Typowa mapa konturowa gromady w Perseuszu w promieniowaniu X (opublikowana przez Branduardi-Raymont, Fabricant, Feigelson, Gorenstein, Grindlay, Soltan oraz Zamorani w tym artykule z 1981 roku) może być zobaczona tutaj. Pozostałe gromady supergromady w Perseuszu- Rybach są także od czasu do czasu badane. Przykładowo S. Sakai, R. Giovanelli i G. Wegner opublikowali to badanie nad grupami A262, NGC383 oraz NGC507 w 1994 roku. |
Powrót do strony Sąsiednie Supergromady