Supergromada w Warkoczu jest bardzo znaną supergromadą. Na poniższą mapę zostały naniesione najjaśniejsze galaktyki (Głownego Katalogu Galaktyk - Principal Galaxies Catalogue) z tego rejonu nieba. Dominującym obiektem jest gromada w Pannie (Virgo) -najbliższa nam we Wszechświecie bogata gromada , będąca również dominującą gromadą w supergromadzie w Pannie (Virgo). Nad gromadą w Pannie, ale w większej odelgłości znajdują się dwie znacznie bogatsze gromady- A1367 oraz A1656. Są to dwie dominujące gromady w supergromadzie w Warkoczu (Coma).
Poniżej znajduje się lista większych gromad w supergromadzie w Warkoczu (Coma). Wprawdzie są to tylko dwie gromady galaktyk, ale obie są bardzo bagate, z klasą obfitości '2', przy czym A1656 jest większa i bogatsza od A1367.
1 2 3 4 5 6 7
Numer Współrzędne Przes. Odległość Obf. Uwagi
Abell równikowe z M l.ś.
RA Dec
A1367 11 44.5 +19 50 .0208 290 2 gromada w Lwie (Leo)
A1656 12 59.8 +27 59 .0219 305 2 gromada w Warkoczu (Coma)
|
Poniżej znajduje się lista niektórych z innych większych grup w pobliżu supergromady w Warkoczu. Niektóre z tych grup leżą na przednim planie, pomiędzy supergromadami w Pannie i Warkoczu. te dwie supergromady są połączone razem mniejszymi ścianami galaktyk.
1 2 3 4 5 6 7
Nazwa Współrzędne Redshift Odległość Obf. Uwagi
Grupy Równikowe z M l.ś.
RA Dec
IC 698 11 28.7 +09 04 .0210 290
UGC6583 11 36.9 +19 58 .0214 295 A1367-wschodnia
NGC3801 11 40.9 +17 27 .0108 150
NGC3902 11 50.5 +25 59 .0120 165
NGC3995 11 57.0 +32 19 .0106 145
NGC4005 11 58.2 +25 11 .0153 210
NGC4017 11 58.4 +27 46 .0114 160
NGC4065 12 04.5 +20 18 .0235 325
NGC4169 12 12.1 +29 07 .0127 175
NGC4213 12 15.8 +23 58 .0233 320
NGC4956 13 06.4 +35 14 .0160 220
NGC5056 13 21.7 +31 35 .0214 295 A1656-zachodnia
NGC5127 13 24.6 +31 30 .0162 225
NGC5174 13 29.5 +11 44 .0232 320
IC 944 13 52.0 +14 05 .0234 325
IC4342 13 55.4 +25 05 .0293 405
|
Kolumna 1: Nazwa/numer grupy lub gromady.
Kolumna 2: Rektascencja dla epoki 2000.
Kolumna 3: Deklinacja dla epoki 2000.
Kolumna 4: Przesunięcie ku czerwieni gromady.
Kolumna 5: Odległość w milionach lat świetlnych przyjmując stałą Hubble'a H=70km/s/Mpc.
Kolumna 6: Klasa "obfitości" gromady (tylko dla gromad Abell).
Kolumna 7: Dodatkowe nazwy i uwagi.
Odnośniki:
Abell G, Corwin H, Olowin R, (1989), A catalogue of Rich Clusters of Galaxies,
Astrophys J Supp, 70, 1.
Struble M, Rood H, (1999), A compilation of redshifts and velocity dispersions for
ACO clusters, Astrophys J, 125, 35.
Garcia A, (1993), General study of group membership. II. Determination of nearby groups.
Astron Astrophys Supp, 100, 47.
Giuricin G, Marinoni C, Ceriani L, Pisani A, (2000), Nearby optical galaxies: selection
of the sample and identification of groups. Astrophys J, 543, 178.
Geller M, Huchra J, (1983), Groups of Galaxies. III. The CfA Survey.
Astrophys J Supp, 52, 61.
White R, Bliton M, Bhavsar S, Bornmann P, Burns J, Ledlow M, Loken C, (1999), Catalog
of nearby poor clusters of galaxies. Astron J, 118, 2014.
Gromada w Warkoczu (A1656) jest jedną z najlepiej poznanych gromad galaktyk. Poświęcono jej też wielką ilość badań naukowych. Tak duże zaintersowanie częściowo wynika z tego, że jest to bardzo bogata gromada zawierająca tysiące galaktyk. Innym powodem popularności jest fakt, iż gromada w Warkoczu leży zdala od płaszczyzny naszej Galaktyki (przeciwnie do gromady w Perseuszu (Perseus)- A3627) i w dużej mierze nie jest przesłonięta przez gaz i pył lub jakiekolwiek gwiazdy przedniego planu .
Gromada w Warkoczu jest zdominowana przez dwie ogromne galaktyki eliptyczne. Są to: NGC4874 (po prawej) i NGC4889 (po lewej), obie mają średnicę ponad 250000 lat świetlnych i są daleko bardziej masywne od jakiejkolwiek galaktyki w supergromadzie w Pannie. Na zdjęciu znajduje się także dobrze widoczna gwiazda planu przedniego, HD112887 ósmej wielkości gwiazdowej, oddalona od nas o 265 lat świetlnych.
| Obok znajduje się mapa centralnego obszaru gromady w Warkoczu. Pokazuje ona pozycje 118 najjaśniejszych galaktyk w jądrze gromady. Wyraźnie widać, że jest tam niewiele galaktyk spiralnych i nie ma żadnych jasnych galaktyk nieregularnych. Prawie wszystkie galaktyki są eliptyczne albo soczewkowate. Jedna z najbardziej popularnych teorii na temat powstawania galaktyk soczewkowatych i eliptycznych mówi, że powstają one w wyniku zlania się mniejszych galaktyk. W zwartym środowisku gromady w Warkoczu w przeciągu miliardów lat prawdopodobnie zachodziła duża liczba fuzji galaktyk, czego obecnym wynikiem jest bardzo mała liczba galaktyk spiralnych i nieregularnych. |  |
 |
Jest to druga mapa gromady w Warkoczu. Ta mapa ma cztery stopnie szerokości (poprzednia miała szerokość dwóch trzecich stopnia). Niebieskie punkty pokazują galaktyki spiralne i nieregularne, co uwidacznia, że są one bardziej liczne na peryferiach gromady. Jest to bardzo powszechne w bogatych gromadach - galaktyki eliptyczne i soczewkowate są najczęściej odnajdywane w centrum, a spiralne i nieregularne w regionach zewnętrznych. |
Badania naukowe nad Gromadą w WarkoczuSupergromada w Warkoczu odegrała ważną rolę w naszej znajomości struktury Wszechświata. Była to jedna z pierwszych odkrytych supergromad. W tym samym czasie Mihkel Jőeveer i Jaan Einasto z Estonii sugerowali, że Wszechświat jest wypełniony supergromadami i pustkami (zobacz stronę o supegroamdzie w Perseuszu- Rybach, Perseus-Pisces). Stephen Gregory i Laird Thompson z USA także zbierali podobne dowody na potwierdzenie tej hipotezy. W 1978 roku przedstawili oni pracę naukową w Żurnale Astrofizycznym, zatytułowaną 'Supergromada w Warkoczu/A1367 supercluster i jej otoczenie'. Artykuł zawiera tę mapę supegromady ukazującą jak dwie główne gromady zawierają się wewnątrz wiekszej supegromady. Laird Thompson napisał stronę internetową objaśniającą ich Odkrycie Supergromad i Pustek. W 1986 roku Valerie de Lapparent, Margaret Geller i John Huchra stworzyli prawdopodobnie najbardziej znaną spośród wszystkich mapę struktury Wszechświata. W pracy naukowej nazwanej 'Wycinek Wszechświata' wykonali tą słynną mapę supergromady w Warkoczu. Ten obraz został opublikowany w gazetach i magazynach na całym świecie ponieważ przedstawiał on gromadę w Warkoczu (wyglądającą jak postać patyczakowatego człowieka) w centrum "Wielkiej ściany" galaktyk o długości 600 milionów lat świetlnych. To potwierdziło, że galaktyki we Wszechświecie są zorganizowane w warstwy i ściany otaczające wielkie, prawie pozbawione galaktyk pustki. Od 1986 roku, Centrum Astrofizyki (Center for Astrophysics, CfA) Uniwersytetu Harvarda kontynuowało przeglądanie tego obszaru nieba. John Huchra napisał stronę internetową objaśniającą dokonywanie tego przeglądu. Gromada w Warkoczu (A1656) także odegrała bardzo ważną rolę w naszym zrozumieniu Wszechświata. W 1933 roku, Fritz Zwicky podał do Szwajcarskiego Dziennika artykuł (Helvetica Physica Acta 6, 110) o tytule: 'Die Rotverschiebung von extragalaktischen Nebeln', ('Przesunięce ku czerwieni pozagalaktycznych mgławic'). Studiując prędkości galaktyk w gromadzie wykazał on, że gromada zawiera znacznie więcej ciemnej, niewidocznej materii niż tej widzialnej. Zwicky podsumował swoje odkrycie w tym artykule opublikowanym w Dzienniku Astrofizycznym w 1937 roku. Chociaż miał rację, jego badania zostay zignorowane przez innych astronomów, dopóki w latach 70 XX wieku astronomowie zaczęli sobie zdawać sprawę, że większość materii Wszechświata musi być ciemnego, niewidzialnego typu. Znajomość dokładnej natury "ciemnej materii" jest nadal tajemnicą, lecz prawdopodobnie składa się ona z ogromnej ilości maleńkich cząstek subatomowych, które byłyby obecne w całym Wszechświecie. Wielka ilość badań naukowych jest skierowana na gromadę w Warkoczu. Jedynie jeszcze gromada w Pannie otrzymuje podobną ilość uwagi. W ciągu pięciu lat, pomiędzy 1997 a 2001 rokiem około 125 artykułów zostało opublikowanych na temat gromady w Warkoczu (w tym samym czasie gromada w Pannie znalazła się w podobnej ilości artykułów). Gromada w Lwie (A1367) jest także bardzo bogatą gromadą, ale że nie jest tak obfita jak gromada w Warkoczu, to poświęca się jej mniej badań. (Pomiędzy 1997 i 2001 rokiem w przybliżeniu 11 prac zostało napisane o tej gromadzie). |
Poniżej znajduje się obraz części gromady w Lwie. Jasna galaktyka eliptyczna w środku to NGC 3842, a duża galaktyka spiralna po lewej to NGC 3861.
Powrót do strony Sąsiednie Supergromady