W odległości 1 miliarda lat świetlnych znajdują się dwie supergromady. Najbliższa znajduje się odległości 830 milionów lat świetlnych stąd, a druga jest położona bezpośrednio za nią w odległoci 1miliarda lat świetlnych. Mapa ta ukazuje galaktyki jaśniejsze niż 17mag (z bazy danych LEDA) w tej części nieba. Położenia najważniejszych gromad galaktyk zostały oznaczone. Po prawej stronie mapy znajduje się znacznie bliższa gromada w Warkoczu Bereniki (A1656), a po lewej naniesione są niektóre gromady z supergromady w Koronie Północy, która prawdopodobnie połączona jest ścianą galaktyk z dwiema supergromadami w Wolarzu.
Poniżej znajduje się lista ważniejszych galaktyk sposród dwóch supergromad w Wolarzu. Dokładna odległość do jednej z gromad (A1861) jest obecnie niepewna i może ona być w rzeczywistości gromadą tła.
1 2 3 4 5 6 7
Numer Współrzędne Poczer Odległość Obfi Uwagi
w katalogu ekliptyczne wienie tość
Abell nie
RA Dec z Mld l.ś.
A1781 13 44.5 +29 51 .0606 820 0
A1795 13 49.0 +26 35 .0619 840 2
A1825 13 58.0 +20 39 .0583 790 0
A1827 13 58.2 +21 42 .0642 870 1
A1828 13 58.4 +18 23 .0611 840 1
A1831 13 59.2 +27 59 .0603 815 1
A1775 13 41.9 +26 22 .0705 950 2
A1800 13 49.7 +28 04 .0743 1000 0
A1861 14 07.5 +27 49 - - 1 odległość niepewna
A1873 14 11.7 +28 09 .0764 1025 0
A1898 14 20.6 +25 09 .0762 1025 1
|
Column 1: Nazwa/numer gromady.
Column 2: Rektascensja dla epoki 2000.
Column 3: Deklinacja dla epoki 2000.
Column 4: Przesuniecie ku czerwieni danej gromady.
Column 5: Odległość w milionach lat świetlnych przyjmując stałą Hubble'a H=70km/s/Mpc.
Column 6: The 'richness' class of the cluster.
Column 7: Dodatkowe nazwy i uwagi.
Odnośniki:
Abell G, Corwin H, Olowin R, (1989), A catalogue of Rich Clusters of Galaxies,
Astrophys J Supp, 70, 1.
Struble M, Rood H, (1999), A compilation of redshifts and velocity dispersions for
ACO clusters, Astrophys J, 125, 35.
Poniżej- jedna z gromad w supergromadzie w Wolarzu. Jest to gromada A1795 położona w odległości 840 mln lat świetlnych. Masywna galaktyka eliptyczna w środku to PGC 49005.
Supergromady w Wolarzu sa sławne głównie dzieki temu, że leżą w niedalekiej odległości za Pustką w Wolarzu. Jest to ważniejsza z pustek początkowo odkrytych (1981 rok) i z tego powodu jest jedną z najsłynniejszych. Centrum pustki znajduje się w odległości 700 mln lat świetlnych od nas (poczerwienienie 0.052) i ma średnicę około 300 mln lat świetlnych.
Na mapę poniżej zostały naniesione galaktyki jaśniejsze niż 17mag w tej części nieba. Lokalizacja Pustki w Wolarzu została oznaczona. Pustka zawiera niewiele galaktyk, jednakże na przednim planie znajduje się wiele galaktyk położonych pomiędzy nami a pustką. Na mapie ukazane jest jak kilka większych supergromad na zachodzie i południu, włączając Supergromadę w Wolarzu na południowym zachodzie, odgranicza całą pustkę.
![]() |
Na lewo- artykuł z 1983 roku ogłaszajacy odkrycie Pustki w Wolarzu. Wtedy zostało oficjalnie potwierdzone że istnieje. |
| Na prawo- wycinek wszechświata, który ukazuje Pustke w Wolarzu. Na mapę zostało naniesionych 3500 galaktyk (z bazy danych LEDA) w kierunku Pustki w Wolarzu. Nasza galaktyka jest w wierzchołku mapy, a podstawa w odległości 1 mld lat świetlnych. Dane są bardzo niekompletne dla odległości ponad 500 mln lat świetlnych, więc pustka nie jest bardzo widoczna, ale jej położenie jest zaznaczone. Większość galaktyk leżących w obszarze pustki są galaktykami, które leżą nad lub ponad nią. | ![]() |
Badania naukowe nad Pustką w WolarzuDo tej pory nie było badań naukowych nad Supergromadami w Wolarzu, które są znacznie większe od Supergromady w Pannie. Pomimo tego, wiele bliższych supergromad jest uważanych za bardziej ciekawe. Nad Pustką w Wolarzu było z kolei wiele badań naukowych. Pustka w Wolarzu została odkryta przez Roberta Kirshnera, Augustusa Oemlera Jr, Paula Schechtera i Stephena Shectmana w 1981 roku. Dokonali oni przeglądu trzech małych obszrów nieba w tym regionie i zauważyli dużą przerwę, gdzie nie było galaktyk. Później, w 1983 roku dokonali przeglądu całego regionu, potwierdzając obecność pustki. W tej pracy badawczej opublikowali oni w 1987 roku mapę pustki. Inni astronomowie także zaczęli pracę badawczą nad tą pustką i odkryli pewna ilość galaktyk w pustce. J Moody, R Kirshner, G MacAlpine i S Gregory w pracy naukowej opublikowanej w 1987 roku podali listę ośmiu galaktyk, które zosrały odkryte w pustce. Niedługo potem stało sie wręcz sportem wyszukiwanie galaktyk w Pustce w Wolarzu. M Strauss i J Huchra ogłosili odkrycie dalszych trzech gaklaktyk w roku 1988, a G Aldering, G Bothun, R Kirshner i R Marzke ogłosili odkrycie piętnastu glaktyk w 1989 roku. Do 1993 roku znanych było 27 galaktyk w Pustce w Wolarzu. W tym artykule S Cruzen, D Weistrop i C Hoopes podają listę tych galaktyk. Coraz większa ich ilość była odkrywana i do roku 1997 znanych było 60 galaktyk w Pustce w Wolarzu. Jest to nadal niewielka liczba. Normalny region wszechświata o tych rozmiarach zawiera wiele tysięcy jasnych galaktyk. Większość odkrytych najczęściej położona jest przy brzegu pustki. |
|
| Niektóre z bardzo osamotnionych galaktyk. Są to wszystkie galaktyki leżące wewnątrz Pustki w Wolarzu. Po lewej- galaktyka spiralna PGC 84225, w centrum PGC 54010 (Markarian 845), a po prawej znajduje się para zderzających się galaktyk MCG+09-25-43 i MCG+09-25-44. |
Powrót do strony Sąsiednie Supergromady