Wszechświat w odległości 1 miliarda lat świetlnych

Sąsiednie Supergromady

Liczba supergromad w odległości 1 miliarda lat świetlnych = 100

Liczba grup galaktyk w odległości 1 miliarda lat świetlnych = 240 000

Liczba dużych galaktyk w odległości 1 miliarda lat świetlnych = 3 miliony

Liczba galaktyk karłowatych w odległości 1 miliarda lat świetlnych = 30 milionów

Liczba gwiazd w odległości 1 miliarda lat świetlnych = 250 000 bilionów

O Mapie

Galaktyki i gromady galaktyk nie są rozłożone jednolicie we Wszechświecie, ale zbierają się w ogromne gromady, warstwy i ściany galaktyk przeplatane dużymi pustkami, w których, jak się wydaje, istnieje tylko niewielka liczba galaktyk. Powyższa mapa pokazuje wiele z tych supergromad, włączajac w to Supergromadę w Pannie, którą jest jedną z mniejszych supergromad, a nasza nasza Galaktyka jest tylko jednym z jej mniejszych członków. Cała mapa zawiera w przybliżeniu 7 procent średnicy widzialnej części Wszechświata. Pojedyncze galaktyki są zbyt małę aby umieścić je na mapie i stąd każdy punkt reprezentuje grupę galaktyk.

Dodatkowe Mapy
	Mapa najbliższych supergromad Jest to zbliżenie na centralną część mapy z początku strony, pokazujące najbliższe supergromady, ściany i pustki w odległości 500 milionów lat świetlnych.

Informacje i Katalogi
	Lista najbliższych supergromad Supergromady są jednymi z największych struktur we Wszechświecie. Tu znajduje się lista najważniejszych znanych supergromad, które leżą w odległości nie większej niż 1 miliard lat świetlnych.

Informacje na temat niektórych pobliskich supergromad

Supergromada w Hydrze (Hydra)
	Pobliska supergromada, która jest bardzo podobna kształtem i wielkością do Supergromady Lokalnej. Supergromada w Hydrze jest zdominowana przez jedną bogatą gromadę galaktyk - A1060, bedącą także jedną z najbliższych gromad należących do katalogu bogatych gromad galaktyk George'a Abell'a.
Supergromada w Centaurze (Centaurus)
	Najbliższa nam duża supergromada. Jest to długa supergromada zawierająca 4 bogate gromady galaktyk - A3526, A3565, A3574 i A3581, jak również setki mniejszych grup galaktyk. A3526 jest dominującą gromada pośród nich i leży 140 milionów lat świetlnych stąd. Widziane z dużej odległości supergromady w Pannie i Hydrze mogą wyglądać jak "dodatki" Supergromady w Centaurze. W niedalekiej odległości od Supergromady leży Wielki Atraktor - duże skupisko materii wpływające na ruch naszej Galaktyki i innych. Wielki Atraktor jest przesłonięty przez płaszczyznę naszej własnej Galaktyki, ale bardzo prawdopodobne również, że wielka gromada A3627 jest głównie za to przesłonięcie odpowiedzialna
Supergromada w Perseuszu - Rybach (Perseus - Pisces)
	Bardzo wyróżniajaca się supergromada, jest ona dużą warstwą grup galaktyk rozrzuconych wokół trzech bogatych gromad: A262, A347 i A426. A426 jest bardzo bogatą gromadą zawierającą tysiące galaktyk.
Supergromada w Pawiu - Indianinie (Pavo-Indus)
	Jest to dość słaba supergromada, która zaznacza jeden koniec długiej ściany galaktyk, która obejmuje Supergromadę w Cantaurze, a także prawdopodobnie Supergromadę w Pannie. Supergromada w Pawiu - Indianinie zawiera trzy bogate gromady galaktyk- A3656, A3698 oraz A3742.
Supergromada w Warkoczu (Bereniki)(Coma (Berenices))
	Jest to mała, ale bardzo znana supergromada znajdujaca się w odległości 300 milionów lat świetlnych. Znajdują się w niej dwie bogate gromady - A1367 i A1656, obie zawierające tysiące galaktyk. A1656 jest bardzo sławną gromadą, znaną jako Gromada w Warkoczu. W 1933 roku Fritz Zwicky zbadał ruchy galaktyk w tej gromadzie, aby wyznaczyć ilość ciemnej materii we Wszechświecie. Supergromada w Warkoczu leży w centrum Wielkiej ściany, ogromnego włókna galaltyk rozciągającego się na setki milinów lat świetlnych, którego jeden z końców wieńczy Supergromada w Herkulesie. Była to pierwsza poznana ściana galaktyk, ale w tej chwili znamy ich znacznie więcej.
Supergromada w Rzeźbiarzu (Sculptor)
	Dwie supergromady w rejonie gwiazdozbiorów Rzeźbiarza i Feniksa (Phoenix) oznaczają pozycję bardzo długiej ściany tysięcy grup galaktyk rozciągających się na przestrzeni blisko miliarda lat świetlnych. Jest to prawdopodobnie najdłuższa pobliska ściana galaktyk.
Supergromada w Herkulesie (Hercules)
	Znajdują się tutaj dwie znane i wyróżniające się supergromady. Mniejsza, bliższa i prawdopodobnie bardziej znana jest zdominowana przez dwie bogate gromady - A2197 i A2199, które leżą bardzo blisko siebie. Ta supergromada leży 400 milionów lat świetlnych stąd. Druga supergromada jest położona tylko trochę dalej - jej odległość wynosi 500 milionów lat świetlnych, ale jest za to dużo większa i zawiera mnóstwo bogatych gromad galaktyk rozrzuconych wokół setek mniejszych grup galaktyk.
Supergromada w Lwie (Leo)
	Kilka dużych gromad galaktyk na granicy Lwa i Wielkiej Niedźwiedzicy w odległości 450 mln lat świetlnych zaznacza obecność kolejnej dużej supergromady. Dominującymi gromadami są tutaj A1185 oraz A1228.
Supergromada Shapleya
	Jest to bardzo znana supergromada. Chociaż odkryto ją dopiero w 1989 roku, to jej nazwa wywodzi się od Harlowa shapleya, który jako pierwszy zauważył nadmiar galaktyk w tej części nieba w latach trzydziestych XX wieku. Supergromada Shapleya jest bardzo masywna i przeprowadzono na niej wiele badań naukowych, chociaż nie jest to największa supergromada, ale z pewnością jedna z najgęstszych. Znajdują się w niej dwie główne koncentracje materii - jedna w odległości 500 milionów lat świetlnych i druga większa w odległości 650 milionów lat świetlnych. W supergromadzie znajduje się co najmniej 20 bogatych gromad pośród tysięcy grup, włączając w to trzy najbogatsze znane gromady: A3558, A3559 i A3560.
Supergromada w Rybach - Wielorybie (Pisces-Cetus)
	Jest to obszar zawierający kilka większych supergromad oddalonych o ponad 800 milionów lat świetlnych stąd, zauważonych przez Brenta Tully w 1987 roku. Znajduje się tam kilka większych supergromad tworzących długie struktury ścian rozciągających się na kilkaset milionów lat świetlnych.
Supergromada w Wolarzu (Bootes)
	Jest kilka wyróżniających się supergromad w Wolarzu w odległości ponad 800 milionów lat świetlnych, ale ten region nieba jest bardziej sławny ze względu na Pustkę w Wolarzu, która leży przed nimi. Ma ona średnicę około 300 milionów lat świetlnych. Nie ma większych gromad w pustce, ale pewne pojedyncze galaktki zostały zauważone, więc nie jest ona kompletnie pusta.
Supergromada w Zegarze (Horologium)
	Jest to ogromna supergromada położona 900 milionów lat świetlnych stąd. Nie ma w niej takiego zagęszczenia galaktyk jak w Supergromadzie Shapleya, ale zawiera za to dużą liczbę bogatych gromad galaktyk rozrzuconych na przestrzeni pół miliarda lat świetlnych, przez co jest to jedna z największych znanych supergromad. Jest to również kolejny rejon nieba, w którym Harlow Shapley zauważył nadmiar galaktyk. Przeglądy tej części nieba pokazują także, że znajduje się tam jeszcze mniejsza supergromada, leżąca naprzeciw niej w odległości 600 milionów lat świetlnych od nas. W publikacjach astronomicznych Superegromada w Zegarze nazywana jest także często Supergromadą Siateczkowatą w Zegarze.
Supergromada w Koronie Północy (Corona Borealis)
	Jest to najbardziej odległa ze znanych supergromad. Od dawna wiedziano, że w tej małej konstelacji znajduje się duża liczba bogatych gromad galaktyk. A2065 jest prawdopodobnie dominującą gromadą, ale znajduje się tam 9 lub 10 kolejnych dużych i bogatych gromad. Supergromada leży około 1 miliard lat świetlnych stąd.

Supergromada w Hydrze (Hydra)

Pobliska supergromada, która jest bardzo podobna kształtem i wielkością do Supergromady Lokalnej. Supergromada w Hydrze jest zdominowana przez jedną bogatą gromadę galaktyk - A1060, bedącą także jedną z najbliższych gromad należących do katalogu bogatych gromad galaktyk George'a Abell'a.

Supergromada w Centaurze (Centaurus)

Najbliższa nam duża supergromada. Jest to długa supergromada zawierająca 4 bogate gromady galaktyk - A3526, A3565, A3574 i A3581, jak również setki mniejszych grup galaktyk. A3526 jest dominującą gromada pośród nich i leży 140 milionów lat świetlnych stąd. Widziane z dużej odległości supergromady w Pannie i Hydrze mogą wyglądać jak "dodatki" Supergromady w Centaurze. W niedalekiej odległości od Supergromady leży Wielki Atraktor - duże skupisko materii wpływające na ruch naszej Galaktyki i innych. Wielki Atraktor jest przesłonięty przez płaszczyznę naszej własnej Galaktyki, ale bardzo prawdopodobne również, że wielka gromada A3627 jest głównie za to przesłonięcie odpowiedzialna

Supergromada w Perseuszu - Rybach (Perseus - Pisces)

Bardzo wyróżniajaca się supergromada, jest ona dużą warstwą grup galaktyk rozrzuconych wokół trzech bogatych gromad: A262, A347 i A426. A426 jest bardzo bogatą gromadą zawierającą tysiące galaktyk.

Supergromada w Pawiu - Indianinie (Pavo-Indus)

Jest to dość słaba supergromada, która zaznacza jeden koniec długiej ściany galaktyk, która obejmuje Supergromadę w Cantaurze, a także prawdopodobnie Supergromadę w Pannie. Supergromada w Pawiu - Indianinie zawiera trzy bogate gromady galaktyk- A3656, A3698 oraz A3742.

Supergromada w Warkoczu (Bereniki)(Coma (Berenices))

Jest to mała, ale bardzo znana supergromada znajdujaca się w odległości 300 milionów lat świetlnych. Znajdują się w niej dwie bogate gromady - A1367 i A1656, obie zawierające tysiące galaktyk. A1656 jest bardzo sławną gromadą, znaną jako Gromada w Warkoczu. W 1933 roku Fritz Zwicky zbadał ruchy galaktyk w tej gromadzie, aby wyznaczyć ilość ciemnej materii we Wszechświecie. Supergromada w Warkoczu leży w centrum Wielkiej ściany, ogromnego włókna galaltyk rozciągającego się na setki milinów lat świetlnych, którego jeden z końców wieńczy Supergromada w Herkulesie. Była to pierwsza poznana ściana galaktyk, ale w tej chwili znamy ich znacznie więcej.

Supergromada w Rzeźbiarzu (Sculptor)

Dwie supergromady w rejonie gwiazdozbiorów Rzeźbiarza i Feniksa (Phoenix) oznaczają pozycję bardzo długiej ściany tysięcy grup galaktyk rozciągających się na przestrzeni blisko miliarda lat świetlnych. Jest to prawdopodobnie najdłuższa pobliska ściana galaktyk.

Supergromada w Herkulesie (Hercules)

Znajdują się tutaj dwie znane i wyróżniające się supergromady. Mniejsza, bliższa i prawdopodobnie bardziej znana jest zdominowana przez dwie bogate gromady - A2197 i A2199, które leżą bardzo blisko siebie. Ta supergromada leży 400 milionów lat świetlnych stąd. Druga supergromada jest położona tylko trochę dalej - jej odległość wynosi 500 milionów lat świetlnych, ale jest za to dużo większa i zawiera mnóstwo bogatych gromad galaktyk rozrzuconych wokół setek mniejszych grup galaktyk.

Supergromada w Lwie (Leo)

Kilka dużych gromad galaktyk na granicy Lwa i Wielkiej Niedźwiedzicy w odległości 450 mln lat świetlnych zaznacza obecność kolejnej dużej supergromady. Dominującymi gromadami są tutaj A1185 oraz A1228.

Supergromada Shapleya

Jest to bardzo znana supergromada. Chociaż odkryto ją dopiero w 1989 roku, to jej nazwa wywodzi się od Harlowa shapleya, który jako pierwszy zauważył nadmiar galaktyk w tej części nieba w latach trzydziestych XX wieku. Supergromada Shapleya jest bardzo masywna i przeprowadzono na niej wiele badań naukowych, chociaż nie jest to największa supergromada, ale z pewnością jedna z najgęstszych. Znajdują się w niej dwie główne koncentracje materii - jedna w odległości 500 milionów lat świetlnych i druga większa w odległości 650 milionów lat świetlnych. W supergromadzie znajduje się co najmniej 20 bogatych gromad pośród tysięcy grup, włączając w to trzy najbogatsze znane gromady: A3558, A3559 i A3560.

Supergromada w Rybach - Wielorybie (Pisces-Cetus)

Jest to obszar zawierający kilka większych supergromad oddalonych o ponad 800 milionów lat świetlnych stąd, zauważonych przez Brenta Tully w 1987 roku. Znajduje się tam kilka większych supergromad tworzących długie struktury ścian rozciągających się na kilkaset milionów lat świetlnych.

Supergromada w Wolarzu (Bootes)

Jest kilka wyróżniających się supergromad w Wolarzu w odległości ponad 800 milionów lat świetlnych, ale ten region nieba jest bardziej sławny ze względu na Pustkę w Wolarzu, która leży przed nimi. Ma ona średnicę około 300 milionów lat świetlnych. Nie ma większych gromad w pustce, ale pewne pojedyncze galaktki zostały zauważone, więc nie jest ona kompletnie pusta.

Supergromada w Zegarze (Horologium)

Jest to ogromna supergromada położona 900 milionów lat świetlnych stąd. Nie ma w niej takiego zagęszczenia galaktyk jak w Supergromadzie Shapleya, ale zawiera za to dużą liczbę bogatych gromad galaktyk rozrzuconych na przestrzeni pół miliarda lat świetlnych, przez co jest to jedna z największych znanych supergromad. Jest to również kolejny rejon nieba, w którym Harlow Shapley zauważył nadmiar galaktyk. Przeglądy tej części nieba pokazują także, że znajduje się tam jeszcze mniejsza supergromada, leżąca naprzeciw niej w odległości 600 milionów lat świetlnych od nas. W publikacjach astronomicznych Superegromada w Zegarze nazywana jest także często Supergromadą Siateczkowatą w Zegarze.

Supergromada w Koronie Północy (Corona Borealis)

Jest to najbardziej odległa ze znanych supergromad. Od dawna wiedziano, że w tej małej konstelacji znajduje się duża liczba bogatych gromad galaktyk. A2065 jest prawdopodobnie dominującą gromadą, ale znajduje się tam 9 lub 10 kolejnych dużych i bogatych gromad. Supergromada leży około 1 miliard lat świetlnych stąd.

Powyższa mapa z naniesionymi 60000 najjaśniejszych galaktyk pokazuje, jak galaktyki zbierają się razem w wielkie formacje supergromad. Pozycje niektórych ważniejszych supergromad są oznaczone, jednak tylko najbliższe są widoczne. Tylko 4 z tych galaktyk są widzialne gołym okiem. Duży, ciemny i okrągły pas jest płaszczyzną naszej Galaktyki, która powoduje, że trudno jest dostrzec odległe galatyki ze powodu całego przesłaniającego gazu, pyłu i gwiazd.