Wszechświat w odległości 500 000 lat świetlnych

Wszechświat w odległości 500 000 lat świetlnych
Galaktki satelickie

Liczba dużych galaktyk w odległości 500 000 lat świetlnych = 1

Liczba galaktyk karłowatych w odległości 500 000 lat świetlnych = 12

Liczba gwiazd w odległości 500 000 lat świetlnych = 225 miliardów

O Mapie

W otoczeniu Drogi Mlecznej znajduje się kilka galatyk karłowatych. Zawierają one typowo po kilkadziesiąt milionów gwiazd, co jest bardzo niską wartością w porównaniu z całkowitą gwiezdną populacją naszej Galaktyki. Na powyższej mapie zostały przedstawione wszystkie najblższe galaktyki karłowate związane siłami grawitacyjnymi z Droga Mleczną, której okrążenie zabiera im miliardy lat.

Galaktyki satelickie

Karzeł Strzelca (łac. Sagittarius), odległość = 78 000 lat świetlnych
	Leży za niewidoczną stroną Galaktyki, odkryty niedawno, w 1994 roku. Jest powoli rozrywany przez Galaktykę.
Karzeł Wielkiej Niedźwiedzicy II
	Galaktyka odkryta w 2006 roku. Jest jedną z najmniejszych i najsłabiej świecących galaktyk; nie można jej dostrzec na zwykłych fotografiach.
Wielki Obłok Magellana, dległość = 170 000 lat świetlnych
	Największa spośród galaktyk satelickich, a czwarta pod względem wielkości w Grupie Lokalnej. Wielki Obłok Magellana jest dużym jasnym obiektem nieba półkuli południowej, a jednocześnie najjaśniejszą galaktyką na całym niebie. Zawiera kilka miliardów gwiazd, a wiele nowych nadal w niej powstaje, co jest najlepiej zauważalne w mgławicy Tarantula, będącej ogromną koncentacją gazu i pyłu o średnicy ponad 2000 lat świetlnych. W 1987 roku w Wielkim Obłoku Magellana wybuchła supernowa. Obserwacje rozszerzającej się pozostałości po niej dostarczyły dokładnych pomiarów odległości do tej galaktyki.
Mały Obłok Magellana, dległość = 210 000 lat świetlnych
	Pomimo swej nazwy, jak na galaktykę karłowatą jest to całkiem duży obiekt. Zawiera przynajmniej kilkaset milionów gwiazd i łatwo ją dostrzec gołym okiem z półkuli południowej. Podobnie jak w Wielkim Obłoku Magellana nadal powstaje tu duża liczba gwiazd.
Karzeł Wolarza (łac. Boötes)
	Ta galaktyka została odkryta w 2006 roku. Jest jedną z najsłabiej świecących spośród kiedykolwiek odkrytych. Jest zbyt słaba, żeby można ją było dostrzec na zwykłej fotografii. Można ją wykryć przy dokładnym zliczaniu słabo świecących gwiazd w tym obszarze nieba.
Karzeł Małej Niedźwiedzicy (łac. Ursa Minor), dległość = 215 000 lat świetlnych
	Odkryty w 1954 roku, jest bardzo drobną galaktyką. Chociaż jest to pobliska galaktyka, to ma taką słabą jasność, że może być widziana tylko przez najsilniejsze teleskopy. Wszystkie gwiazdy w galaktyce mają przynajmniej 10 miliardów lat. Karzeł Małej Niedźwiedzicy jest zbyt mały aby mógł utrzymać gaz i pył umożliwiający tworzenie nowych gwiazd.
Karzeł Rzeźbiarza (łac. Sculptor), odległość = 258 000 lat świetlnych
	Odkryty przez Harlowa Shapleya w 1937 roku. Prawdopodobnie dwa razy większy od Karła Małej Niedźwiedzicy, ale wszystkie jego gwiazdy wydają się tyle razy starsze.
Karzeł Smoka (łac. Draco), odległość = 267 000 lat świetlnych
	Odkryty w 1954 roku, w tym samym czasie co Karzeł Ursa Minor, z którym jest niemal identyczny wielkością i składa się wyłącznie ze starych gwiazd.
Karzeł Sekstansa (łac. Sextans), odległość = 280 000 lat świetlnych
	Ta galaktyka została odkryta w 1989 roku. Ma bardzo niską jasność, ale wydaje się, że jest raczej większa od galaktyk Małej Niedźwiedzicy i Smoka.
Karzeł Wielkiej Niedźwiedzicy I (łac. Ursa Major)
	Ta galaktyka została odkryta w 2005 roku. Jest to kolejna niezwykle słabo widoczna galaktyka, przypominająca Karła Wolarza.
Karzeł Kila (łac. Carina), odległość = 330 000 lat świetlnych
	Odkryty w 1977 roku, jest kolejną malutką galaktyką karłowatą. Jego gwiazdy w wieku około 7 miliardów lat są nieco młodsze niż w większości innych małych galaktyk karłowatych, .
Karzeł Pieca (łac. Fornax), odległość = 450 000 lat świetlnych
	Odkryty w tym samym czasie, co Karzeł Rzeźbiarza, czyli w 1937 roku. Jest kilka razy większy od najmniejszych galaktyk karłowatych i zawiera kilka milionów gwiazd, których wiek mieści się w przedziale od 3 do 10 miliardów lat. Posiada 6 okrążających go gromad kulistych.

Karzeł Strzelca (łac. Sagittarius), odległość = 78 000 lat świetlnych

Leży za niewidoczną stroną Galaktyki, odkryty niedawno, w 1994 roku. Jest powoli rozrywany przez Galaktykę.

Karzeł Wielkiej Niedźwiedzicy II

Galaktyka odkryta w 2006 roku. Jest jedną z najmniejszych i najsłabiej świecących galaktyk; nie można jej dostrzec na zwykłych fotografiach.

Wielki Obłok Magellana, dległość = 170 000 lat świetlnych

Największa spośród galaktyk satelickich, a czwarta pod względem wielkości w Grupie Lokalnej. Wielki Obłok Magellana jest dużym jasnym obiektem nieba półkuli południowej, a jednocześnie najjaśniejszą galaktyką na całym niebie. Zawiera kilka miliardów gwiazd, a wiele nowych nadal w niej powstaje, co jest najlepiej zauważalne w mgławicy Tarantula, będącej ogromną koncentacją gazu i pyłu o średnicy ponad 2000 lat świetlnych. W 1987 roku w Wielkim Obłoku Magellana wybuchła supernowa. Obserwacje rozszerzającej się pozostałości po niej dostarczyły dokładnych pomiarów odległości do tej galaktyki.

Mały Obłok Magellana, dległość = 210 000 lat świetlnych

Pomimo swej nazwy, jak na galaktykę karłowatą jest to całkiem duży obiekt. Zawiera przynajmniej kilkaset milionów gwiazd i łatwo ją dostrzec gołym okiem z półkuli południowej. Podobnie jak w Wielkim Obłoku Magellana nadal powstaje tu duża liczba gwiazd.

Karzeł Wolarza (łac. Boötes)

Ta galaktyka została odkryta w 2006 roku. Jest jedną z najsłabiej świecących spośród kiedykolwiek odkrytych. Jest zbyt słaba, żeby można ją było dostrzec na zwykłej fotografii. Można ją wykryć przy dokładnym zliczaniu słabo świecących gwiazd w tym obszarze nieba.

Karzeł Małej Niedźwiedzicy (łac. Ursa Minor), dległość = 215 000 lat świetlnych

Odkryty w 1954 roku, jest bardzo drobną galaktyką. Chociaż jest to pobliska galaktyka, to ma taką słabą jasność, że może być widziana tylko przez najsilniejsze teleskopy. Wszystkie gwiazdy w galaktyce mają przynajmniej 10 miliardów lat. Karzeł Małej Niedźwiedzicy jest zbyt mały aby mógł utrzymać gaz i pył umożliwiający tworzenie nowych gwiazd.

Karzeł Rzeźbiarza (łac. Sculptor), odległość = 258 000 lat świetlnych

Odkryty przez Harlowa Shapleya w 1937 roku. Prawdopodobnie dwa razy większy od Karła Małej Niedźwiedzicy, ale wszystkie jego gwiazdy wydają się tyle razy starsze.

Karzeł Smoka (łac. Draco), odległość = 267 000 lat świetlnych

Odkryty w 1954 roku, w tym samym czasie co Karzeł Ursa Minor, z którym jest niemal identyczny wielkością i składa się wyłącznie ze starych gwiazd.

Karzeł Sekstansa (łac. Sextans), odległość = 280 000 lat świetlnych

Ta galaktyka została odkryta w 1989 roku. Ma bardzo niską jasność, ale wydaje się, że jest raczej większa od galaktyk Małej Niedźwiedzicy i Smoka.

Karzeł Wielkiej Niedźwiedzicy I (łac. Ursa Major)

Ta galaktyka została odkryta w 2005 roku. Jest to kolejna niezwykle słabo widoczna galaktyka, przypominająca Karła Wolarza.

Karzeł Kila (łac. Carina), odległość = 330 000 lat świetlnych

Odkryty w 1977 roku, jest kolejną malutką galaktyką karłowatą. Jego gwiazdy w wieku około 7 miliardów lat są nieco młodsze niż w większości innych małych galaktyk karłowatych, .

Karzeł Pieca (łac. Fornax), odległość = 450 000 lat świetlnych

Odkryty w tym samym czasie, co Karzeł Rzeźbiarza, czyli w 1937 roku. Jest kilka razy większy od najmniejszych galaktyk karłowatych i zawiera kilka milionów gwiazd, których wiek mieści się w przedziale od 3 do 10 miliardów lat. Posiada 6 okrążających go gromad kulistych.

Wszechświat w odległości 500 000 lat świetlnychGalaktki satelickie

O Mapie

Galaktyki satelickie

Wszechświat w odległości 500 000 lat świetlnych
Galaktki satelickie