Trudno jest odpowiedzieć w jakiej odległości znajduje się bardzo odległa galaktyka, gdyż Wszechświat cały czas się rozszerza. Wszystko zależy od Twojego punktu widzenia.
![]() |
| Powyżej przedstawiony jest problem zdefiniowania odległości w rozszerzającym się Wszechświecie:Dwie galaktyki leżą blisko siebie (leżą w odległości 2 miliardów lat świetlnych od siebie), gdy Wszechświat ma tylko 1 miliard lat. Pierwsza galatyka emituje puls światła. Druga galaktyka otrzymuje ten puls dopiero, gdy Wszechświat ma 14 miliardów lat. W tym czasie galatyki są rozdzielone odległością 26 miliardów lat świetlnych; puls światła wędrował przez 13 miliardów lat; widok jaki otrzymują ludzie w drugiej galaktyce to obraz pierwszej galaktyki, gdy ta miała jedynie 1 miliard lat i gdy obie były w odległości jedynie około 2 miliardów lat świetlnych. |
Istnieją cztery różne skale, najczęściej używane w kosmologii:
Odległość na podstawie jasności (DL) nie jest realistycznym odwzorowaniem odległości, ale jest użyteczne w określeniu w jakim stopniu jest osłabione światło pochodzące od bardzo odległych galaktyk.
Najsłabiej widoczne galaktyki, jakie dostrzegliśmy dzięki Kosmicznemu Teleskopowi Hubble'a (HST) były odległe od nas o zaledwie kilka miliardów lat świetlnych, gdy emitowały swoje światło. To oznacza, że bardzo odległe galaktyki wyglądają na znacznie większe, niż to możnaby normalnie oczekiwać, gdyby były 3 miliardy lat świetlnych od nas (chociaż są również bardzo słabe - zobacz: Odległośc na podstawie jasności DL).
Odległość w oparciu o średnicę kątową (DA) jest dobrym wskaźnikiem, jak daleko od nas znajdowała się galaktyka, gdy wyemitowała światło, które w chwili obecnej widzimy.
Odległość na podstawie "współruchu" (DC) jest przeciwieństwem Odległości w oparciu o średnicę kątową (DA), gdyż mówi nam, gdzie znajdują się teraz galaktyki raczej niż gdzie były, gdy wyemitowały światło, które obecnie widzimy.
Odległośc w oparciu o czas biegu światła jest zarówno miarą czasu jak i odległości. Jest użyteczna głównie dlatego, że mówi nam jak stary jest widok galaktyki, którą widzimy.
Dla małych odległości (poniżej około 2 miliardów lat świetlnych) wszystkie cztery skale odległości zbiegaja się i stają się takie same i dlatego jest znacznie prościej zdefiniować odległości do galaktyk w "lokalnym" Wszechświecie.
Poniżej- wykres wszystkich czterech skal odległości w zależności od przesunięcia ku czerwieni. Przesunięcie ku czerwieni jest miarą prędkości, którą powoduje rozszerzanie się Wszechświata - galaktyka o większym przesunięciu ku czerwieni będzie znajdowała się dalej, niż inna galaktyka o mniejszym przesunięciu.Najodleglejsze galaktyki widoczne Teleskopem Hubble'a posiadają przesunięcia ku czerwieni 10, podczas gdy najodleglejsze protogalaktyki we Wszechświecie miałyby przesuniecie około 15. Brzeg widocznej części Wszechświata posiada przesunięcie ku czerwieni równe nieskończoności. Dla porównania, za pomocą typowego, przenośnego teleskopu nie dostrzeżemy zbyt wiele powyżej przesunięcia 0.1 (około 1.3 miliarda lat świetlnych).

Odległość na podstawie jasności (DL) pokazuje czemu tak trudno dostrzec odległe galaktyki- bardzo młoda i odległa galaktyka o przesunięciu 15 wyglądałaby, jakby się znajdowała 560 miliardów lat świetlnych od nas, podczas gdy Odległość w oparciu o średnicę kątową (DA)sugerowałaby, że w rzeczywistości ta odległość wynosiła około 2.2 miliarda lat świetlnych, gdy galaktyka wyemitowała światło, które odbieramy. Odległośc w oparciu o czas biegu światła(DLT) mówi nam, że światło wędrowało z galaktyki do nas 13.6 miliarda lat. Odległość na podstawie "współruchu"(DC) mówi nam z kolei, że ta sama galaktyka w chwili obecnej znajduje się 35 miliardów lat świetlnych stąd.