Mgławica Oriona jest jedną z najjaśniejszych mgławic na niebie i można ja łatwo zobaczyć nieuzbrojonym okiem. Została odkryta przez Nicholasa Peiresca w 1610 roku (wcześniej była sklasyfikowana jako gwiazda- Theta Orionis). Jest wiele innych(słabszych) mgławic otaczających mgławicę Oriona, a w tym regionie znajduje się również wiele dopiero powstających gwiazd. Mgławica Oriona jest prawdopodobnie najaktywniej badaną ze wszystkich mgławic nieba.
W rejionie Oriona znajduje się wiele mgławic. Poniżej znajduje się lista głównych mgławic, jednakże większość z nich to tylko jaśniejsze fragmenty rozległych obszarów mgławicowych, które można odnaleźć w całym gwiazdozbiorze Oriona. Wszystkim mgławicom w tabeli została przypisana ta sama standardowa odległość 1300 lat świetlnych, a w rzeczywistości są one prawdopodobnie rozrzucone na przestrzeni kilkuset lat świetlnych.
1 2 3 4 5 6 7 8
Numer Współrzędne Współrzędne Rozm. Typ Odległ. Rozm. Inne Nazwy
Katalogowy równikowe Galaktyczne (min. (l.ś.) (l.ś.)
RA (2000) Dec l° b° łuku)
------------------------------------------------------------------------------------------
IC 2118 05 04.5 -07 16 207.1 -27.1 180' R 1300 70 mgławica Głowa Wiedźmy (Witchhead)
NGC 1788 05 06.9 -03 21 203.5 -24.7 8' R 1300 3
IC 423 05 33.4 -00 37 204.3 -17.6 6' R 1300 2
NGC 1973 05 35.0 -04 44 208.4 -19.1 5' RE 1300 2
Sharpless 264 05 35.2 +09 56 195.0 -12.0 60' E 1300 25 Lambda Orionis
NGC 1975 05 35.2 -04 41 208.3 -19.1 10' RE 1300 4
NGC 1976 05 35.3 -05 23 209.0 -19.4 66' RE 1300 25 M42, mgławica Oriona
NGC 1977 05 35.4 -04 50 208.5 -19.1 42' RE 1300 15
NGC 1980 05 35.4 -05 54 209.5 -19.6 14' E 1300 5
NGC 1982 05 35.5 -05 16 208.9 -19.3 20' RE 1300 8 M43
NGC 1990 05 36.2 -01 12 205.2 -17.3 50' R 1300 20
NGC 1999 05 36.5 -06 43 210.4 -19.7 16' R 1300 6
IC 426 05 36.8 -00 14 204.4 -16.7 5' R 1300 2
IC 430 05 38.5 -07 05 211.0 -19.4 11' R 1300 4
IC 431 05 40.3 -01 28 206.0 -16.5 5' R 1300 2
IC 432 05 41.0 -01 30 206.1 -16.3 8' R 1300 3
IC 434 05 41.0 -02 25 206.9 -16.7 60' E 1300 25 mgławica Koński Łeb (Horsehead)
NGC 2023 05 41.6 -02 14 206.8 -16.5 10' R 1300 4
NGC 2024 05 41.9 -01 51 206.5 -16.3 31' RE 1300 12 Mgławica Płomień (Flame)
IC 435 05 42.9 -02 19 207.1 -16.3 5' R 1300 2
Sharpless 276 05 45.2 +02 03 203.4 -13.7 840' E 1300 320 Pętla Barnarda (Barnard's Loop)
NGC 2064 05 46.3 -00 01 205.4 -14.5 12' R 1300 5
NGC 2067 05 46.5 +00 06 205.3 -14.4 8' R 1300 3
NGC 2068 05 46.7 +00 03 205.4 -14.3 8' R 1300 3 M78
NGC 2071 05 47.1 +00 18 205.2 -14.1 5' R 1300 2
|
Kolumna 1: Standardowa nazwa katalogowa mgławicy. Kolumna 2: Rektascencja i deklinacja dla epoki 2000. Kolumna 3: Długość galaktyczna (l) i szerokość (b). Kolumna 4: Rozmiar kątowy mgławicy w minutach łuku. Kolumna 5: Typ mgławicy: E = emisyjna, R = refleksyjna. Kolumna 6: Przybliżona odległość do mgławicy. Kolumna 7: Przybliżony rozmiar mgławicy w latach świetlnych. Kolumna 8: Alternatywna nazwa dla mgławicy.
Istnieje 8 gromad gwiazdowych powiązanych z mgławicą w rejonie Oriona. wśród nich jest "gromada Trapez", która w przeważającej mierze odpowiada za świecenie mgławicy Oriona- M42. Jedna z gromad na poniższej liście - NGC 2232 - znajduje się około 300 lat świetlnych od mgławicy Oriona, ale być może również uformowała się w tym regionie, gdyż jej wiek jest wystarczająco duży, aby zdąrzyła w tym czasie oddalić na taką odległość od mgławicy Oriona.
1 2 3 4 5 6 7
Nazwa Współrzędne Współrzędne Rozm. Odległ. Wiek Inne Nazwy
katalogowa Równikowe Galaktyczne (min. (l.ś.) mln
RA (2000) Dec l° b° łuku) lat
-------------------------------------------------------------------------------------------
Collinder 69 05 35.2 +09 56 195.0 -12.0 70' 1400 11 gromada Lambda Orionis
NGC 1981 05 35.2 -04 26 208.1 -19.0 28' 1300 ?
NGC 1976 05 35.3 -05 23 209.0 -19.4 47' 1300 13 gromada Trapez
NGC 1977 05 35.3 -04 49 208.5 -19.1 20' 1300 ?
Collinder 70 05 35.5 -01 06 205.0 -17.3 140' 1300 10 gromada Pas Oriona
NGC 1980 05 35.5 -05 55 209.5 -19.6 20' 1300 ?
Lund 1158 05 38.8 -02 36 206.8 -17.3 10' 1200 ? gromada Sigma Orionis
NGC 2232 06 28.1 -04 51 214.6 -7.4 45' 1200 53
|
Kolumna 1: Standardowa nazwa katalogowa gromady.
Kolumna 2: Rektascencja i deklinacja dla epoki 2000.
Kolumna 3: Długość galaktyczna (l) i szerokość (b).
Kolumna 4: Rozmiar kątowy gromady w minutach łuku.
Kolumna 5: Przybliżona odległość do gromady.
Kolumna 6: Przybliżony wiek gromady w milionach lat.
Kolumna 7: Alternatywna nazwa dla gromady.
Odnośniki: Dias W, Alessi B, Moitinho A, Lépine J, (2002). New catalogue of optically
visible open clusters and candidates. Astron and Astrophys, 389, 871.
Ta mapa z jasnymi mgławicami konstelacji Oriona pokazuje, że Mgławica Oriona (M42) jest tylko małą częścią dużego zbioru jasnych mgławic. Najważniejsze mgławice zostały oznaczone. Region IC 434 powyżej mgłaiwcy Oriona jest kolejnym obszarem gwiazdotwórczym i zawiera słynną mgławicę ciemną Koński Łeb (Horsehead). M78 jest małą mgławicą, ale znaną ze względu na to że jest to jedna z najjaśniejszych mgławic refleksyjnych na niebie. Pętla Barnarda (Barnard's Loop) jest ogromną półkolistą mgławicą, która otacza cały gwiazdozbiór, jednakże tak słabo świecącą, że można ją łatwo wykryć jedynie przy pomocy fotografii o długim czasie ekspozycji. Mgławica Lambda Orionis na szczycie konstelacji jest słabą mgławicą powiązaną z gromadą gwiazdową. Z kolei mgławica IC 2118 jest słabą mgławicą refleksyjną, prawdopodobnie rozświetlaną przez gwiazdę Rigel (Beta Orionis). IC 2118 jest czasem nazywana mgławicą "Głowa Wiedźmy", ponieważ na fotografiach wygląda jak profil głowy wiedźmy!
|
Odległość do mgławicy Oriona jest dokładnie znana dzięki temu, że w tym regionie znajduje się wiele jasnych gromad gwiazdowych. Mgławica znajduje się około 1300 lat świetlnych stąd. Lokalne ramię Galaktyki zostało nazwane Ramieniem Oriona własnie dlatego, że gwiazdozbiór Oriona jest bogaty w mgławice oraz jasne gwiazdy. |
| Na prawo znajduje się mapa rejonu Oriona wykonana za pomocą radioteleskopu. Ukazuje ona gęstość obłoków molekularnych w Orionie (w oparciu o emisję tlenku węgla II) i dzięki temu można zauważyć, że największe ich skupiska znajdują się po lewej stronie gwiazdozbioru. Oczywistym szczegółem jest, że regiony M42 i IC 434 są tutaj najgęstszymi częściami mgławic. | 
|
IC 434. Rozmiar obrazu: 2.7°x2.1°. Obraz DSS. © CalTech/Palomar
|
Na lewo- region IC 434, który otacza jasną gwiazdę Zeta Orionis. IC 434 jest czerwoną mgławicą emisyjną, która rozciąga się w dół od gwiazdy. W nią wciska się charakterystyczna ciemna mgławica Koński Łeb, której kształt można łatwo rozpoznać. Na lewo od gwiazdy Zeta Orionis leży NGC 2024, znana także jako "Mgławica Płomień", ponieważ wyglądem przypomina płomyk świecy. |
| Na prawo - jasna mgłwica refleksyjna M78, odkryta przez Pierre'a Méchain'a w 1780 roku. Jest to typowa mgławica refleksyjna- mgławicowy gaz i pył nie emituje światła, a jedynie rozprasza i odbija światło gwiazd znajdujących się wewnątrz mgławicy. M78 jest najjaśniejszą mgławicą na tym zdjęciu, ale godna uwagi jest również znajdująca się powyżej niej mgławica NGC 2071, a obszary na prawo od M78 to NGC 2064 oraz NGC 2067. | 
M78. Rozmiar obrazu: 0.50°x0.46°. Obraz DSS. © CalTech/Palomar
|
Powrót do strony Ramię Oriona