-

M16 i M17 - mgławice Orzeł i Omega

Dziesięć stopni na północ od mgławicy Laguna i Trójdzielnej leży kolejna para sławnych mgławic znanych pod nazwą Orzeł (górna) i Omega (dolna), które są ukazane na poniższym zdjęciu na tle gestych pól gwiazdowych Ramienia Strzelca Galatyki. Liczne ciemne smużki na zdjęciu ujawniają, że mgławice Orzeł i Omega to tylko jasniejsze obszary w tym rejonie, który zawiera również liczne mgławice ciemne.

Mgławice Orzeł i Omega
M16 i M17. Rozmiar zdjęcia: 3.0°x3.0°. Zdjęcie DSS. © AAO/ROE

Mgławice powiązane z mgławicą Orzeł i Omega

Poniżej znajduje się lista mgławic w tym rejonie. Mgławica Orzeł (M16) jest największą z obu mgławic, jednakże nazwa M16 (lub NGC 6611) jest często używana tylko dla centralnego regionu mgławicy, a IC 4703 jest używana dla całej mgławicy. Mgławica Omega (M17) jest tutaj kolejną jasną mgławicą i należą do niej również IC 4706 oraz IC 4707. IC 4701 jest także całkiem dużą (ale o wiele słabszą) mgławicą emisyjną w tym rejonie.

   1              2              3          4     5       6      7        8
Numer        Współrzędne    Współrzędne    Rozm. Typ  Odległ.  Rozm. Inne Nazwy
Katalogowy   równikowe      Galaktyczne    (min.      (l.ś.)  (l.ś.)
            RA (2000) Dec      l°     b°   łuku) 
--------------------------------------------------------------------------------------
IC 4701    18 16.0 -16 44    14.1    0.0    40'   E     4250?    50?
IC 4703    18 18.6 -13 58    16.8   +0.8    60'   E     5700    100
NGC 6611   18 18.8 -13 48    17.0   +0.8     8'   E     5700     13  M16, mgławica Orzeł
IC 4706    18 19.7 -16 01    15.1   -0.4     4'   E     4250      5
IC 4707    18 19.9 -16 00    15.2   -0.5     4'   E     4250      5
NGC 6618   18 20.8 -16 11    15.1   -0.8    30'   E     4250     40  M17, mgławica Omega
IC 1287    18 30.4 -10 48    20.9   -0.3    20'   R     4450?    25?
Kolumna 1: Standardowa nazwa katalogowa mgławicy.
Kolumna 2: Rektascencja i deklinacja dla epoki 2000.
Kolumna 3: Długość galaktyczna (l) i szerokość (b).
Kolumna 4: Rozmiar kątowy mgławicy w minutach łuku.
Kolumna 5: Typ mgławicy: E = emisyjna, R = refleksyjna.
Kolumna 6: Przybliżona odległość do mgławicy.
Kolumna 7: Przybliżony rozmiar mgławicy w latach świetlnych.
Kolumna 8: Alternatywna nazwa dla mgławicy.

Gromady gwiazdowe powiązane z mgławicą Orzeł i Omega

Poniżej podane gromady gwiazdowe są prawdopodobnie najbliżej związane z mgławicami Orzeł i Omega. Obie mgławice zawierają w swoich centralnych obszarach gromady gwiazdowe (NGC 6611 i NGC 6618), które są odpowiedzialne za świecenie gazu.

   1                 2              3          4        5       6          7
Nazwa         Współrzędne      Współrzędne   Rozm.   Odległ.   Wiek   Inne Nazwy
katalogowa    Równikowe        Galaktyczne   (min.   (l.ś.)    mln
              RA (2000) Dec      l°    b°    łuku)             lat
--------------------------------------------------------------------------------
Trumpler 32   18 17.5  -13 21   17.2  +1.3     5'     5600     300
NGC 6596      18 17.6  -16 39   14.3  -0.3    10'       ?        ?
NGC 6604      18 18.1  -12 15   18.2  +1.7     5'     5550       6
NGC 6611      18 18.9  -13 48   17.0  +0.8     6'     5700       8    M16
NGC 6613      18 20.0  -17 06   14.2  -1.0     5'     4250      17    M18
NGC 6618      18 20.8  -16 10   15.1  -0.7    25'     4250       1    M17
NGC 6631      18 27.2  -12 02   19.5  -0.2     6'       ?        ?
NGC 6645      18 32.7  -16 53   15.8  -3.6    14'       ?        ?
NGC 6649      18 33.5  -10 24   21.6  -0.8     5'     4450      37
Kolumna 1: Standardowa nazwa katalogowa gromady.
Kolumna 2: Rektascencja i deklinacja dla epoki 2000.
Kolumna 3: Długość galaktyczna (l) i szerokość (b).
Kolumna 4: Rozmiar kątowy gromady w minutach łuku.
Kolumna 5: Przybliżona odległość do gromady.
Kolumna 6: Przybliżony wiek gromady w milionach lat.
Kolumna 7: Alternatywna nazwa dla gromady.

Odnośniki: Dias W, Alessi B, Moitinho A, Lépine J, (2002). New catalogue of optically
            visible open clusters and candidates. Astron and Astrophys, 389, 871.

Mapa mgławicy Orzeł i Omega

Tu znajduje się mapa obu mgławic. Mgławice Orzeł i Omega to dwa jasne obłoki pośród wielu chmur gazu i pyłu, jakie można odnaleźć w Ramieniu Oriona.

Mapa mgławicy Orzeł i Omega

Mgławica Omega

Poniżej znajduje się zdjęcie mgławicy Omega - bliższej spośród obu mgławic. Wiadomo, że mgławica Omega znajduje się na północno-zachodnim końcu ogromnego (i ciemnego) obłoku molekularnego, który rozciąga się na przestrzeni kilkuset lat świetlnych. Gwiazdy gromady w centrum mgławicy Omega są bardzo młode- ich średnia wieku wynosi około 1 milion lat.

Mgławica Omega
M17. Rozmiar zdjęcia: 0.82°x0.72°. Zdjęcie DSS.

Lokalizacja mgławicy Orzeł i Omega

Lokalizacja mgławicy Orzeł i Omega Zarówno mgławica Orzeł jak i Omega znajdują się w Ramieniu Strzelca Galaktyki. Mgławica Orzeł (M16) jest najodleglejszą z obu mgławic- znajduje się około 5700 lat świetlnych stąd. Mgławica Omega leży około 4250 lat świetlnych stąd i jest prawdopodobnie bliższa mgławicy Laguna niż Orzeł.

Mgławica Orzeł

Jest ot zdjęcie mgławicy Orzeł. Centrum mgławicy jest oświetlone przez jasną i zwartą gromadę gwiazd o średnicy około 10 lat świetlnych.
Mgławica Orzeł
M16. Rozmiar zdjęcia: 1.0°x0.8°. Zdjęcie DSS.

Zdjęcie mgławicy Orzeł wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a

W kwietniu 1995 roku Kosmiczny Teleskop Hubble'a wykonał to zdjęcie centrum mgławicy Orzeł i jest to obecnie jedno z najsłynniejszych zdjęć wykonanych przez Teleskop Hubble'a. Odkryło ono ogromne kolumny wodoru o długości kilku lat świetlnych. Many stars are forming inside these huge columns which are being blasted by intense radiation from many of the nearby stars. To zdjęcie było tak zachwycające, że w krótkim czasie pojawiło się wszędzie. Wydawcy książek astronomicznych używają ten obraz bardzo często- uwielbiają drukować go w książkach, na plakatach i kalendarzach, mimo iż jest dostępnych wiele innych znakomitych zdjęć wykonanych przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a.

Obraz mgławicy Orzeł wykonany przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a (HST)

Niewielu jednakże ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że kolory na zdjęciu nie są prawdziwe. Zdjęcia mgławic wykonane przez Teleskop Hubble'a rzadko przedstawiają prawdziwe barwy. Kolory są zazwyczaj tak dobierane, aby zmaksymalizować naukową wartość uzyskiwanych obrazów. Poniżej zrekonstruowałem zdjęcie mgławicy Orzeł używając realistycznej równowagi barw. Jest to znacznie bliższe temu, co w rzeczywistości zobaczyłbyś, gdybyś mógł stanąć kilka lat świetlnych od centrum mgławicy Orzeł. Zauważ przykładowo, że gwiazdy na tym zdjęciu nie są różowe, ale niebiesko- białe.

Rekonstrukcja zdjęciamgławicy Orzeł wykonanego przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a (HST)

Ramię Oriona Powrót do strony Ramię Oriona

-