Tu znajduje się obraz Drogi Mlecznej o perspektywie obserwatora spoglądającego sponad niej. Dowód na poprawność tego rysunku znajduje poniżej. Słońce jest tylko jedną z 200 miliardów gwiazd w tej typowej galaktyce spiralnej z poprzeczką o średnicy około 90 000 lat świetlnych.
Większa i nieoznaczona wersja powyższej mapy znajduje się tutaj.
Na mapie znajdują się najbardziej popularne nazwy dla ramion spiralnych. Rzadko można się również spotkać z nazwami alternatywnymi. Tabelka podaje niektóre takie alternatywne nazwy:
| Powszechna nazwa | Alternatywna nazwa |
|---|---|
| Ramię Norma (Węgielnicy) | Ramię 3 kiloparseków |
| Ramię Scutum-Crux (Tarczy-Krzyża) | Ramię Centaura |
| Ramię Sagittarius (Strzelca) | Ramię Sagittarius-Carina |
| Ramię Orion (Oriona) | Ramię Lokalne |
| Ramię Perseus (Perseusza) | - |
| Ramię Cygnus (Łabędzia) | Ramię Zewnętrzne |
Godne uwagi jest to, że Ramię Oriona nie jest jednym z ważniejszych ramion, a jedynie obszarem o zwiększonej ilości gazu i gwiazd pomiędzy ramionami Strzelca i Perseusza.
Powodem dla którego ramiona galaktyk spiralnych są tak wyraźnie wyodrębnione jest obecność najjaśniejszych gwiazd właśnie w tych ramionach, które są jednocześnie głównymi obszarami gwiazdotwórczymi w galaktykach spiralnych i to w nich znajduje się większość dużych mgławic.
Tradycyjnie stosuje się dwie metody mapowania spiralnej struktury Galaktyki. Pierwszym sposobem jest określenie gęstości neutralnego wodoru (HI) w płaszczyźnie galaktyki, która zwiększa się w ramionach spiralnych. Pierwszy raz spróbowali tego Jan Oort, Frank Kerr, i Gart Westerhout w 1958 roku. Przebadali oni układ galaktyki jak gdyby to była mgławica przy użyciu radioteleskopów w Holandii i Australii. Wczesna wersja ich mapy (niekompletna po lewej stronie) pokazuje różnorodne przekroje przez ramiona spiralne. Drugą metodą jest odwzorowanie olbrzymich regionów HII (mgławice jasne i zjonizowany wodór), które zazwyczaj formują się w ramionach spiralnych. Tej próby dokonali Yvonne i Yvon Georgelin w 1976 roku. Zbadali oni spiralną strukturę Galaktyki wyznaczoną przez obszary HII. Ta mapa pozwoliła im na określenie położenia ramion spiralnych.
Niedawną próbę zmapowania Drogi Mlecznej w neutralnym wodorze (chociaż tylko dla zewnętrznych części Galaktyki) możesz zobaczyć pracę Spiralna struktura zewnętrznej Drogi Mlecznej (The Spiral Structure of the Outer Milky Way in Hydrogen) Levine'a, Blitza, i Heilesa z 2006 roku. Niedawno stworzone mapy regionów HII Drogi Mlecznej można zobaczyć w opracowaniu Kompleksy gwiazdotwórcze, a spiralna struktura naszej Galaktyki (Star-forming complexes and the spiral structure of our Galaxy) wykonanym przez Delphine'a Russeila, w 2003 roku. Te różnorodne mapy mogą zostać zanalizowane do precyzyjnego wykazania spiralnej postaci Galaktyki. Dla przykładu zobacz różne badania Jacques'a Vallée'a nad Drogą Mleczną ( 1, 2, 3). Droga Mleczna jest prawdopodobnie czteroramienną logarytmiczną galaktyką spiralną.
Nasza Galaktyka jest także galaktyką spiralną z poprzeczką. Analizy centralnej poprzeczki można zobaczyć w pracy Długa poprzeczka Drogi Mlecznej (The Long Bar in the Milky Way) wykonanej przez López-Corredoira, Cabrera-Laversa, Mahoneya, Hammersleya, Garzóna i González-Fernández w 2006 roku, a także w ich wcześniejszej pracy z 2001 roku. Centralna poprzeczka Drogi Mlecznej wygląda jak poprzeczka galaktyki spiralnej M95
Jeśli zbierzemy wszystkie te dane razem, to otrzymamy mapę taką jak poniżej. Posiadamy bardzo niewiele informacji na temat niewidocznej strony Galaktyki, ale galaktyki spiralne są zazwyczaj dość symetryczne. Cechy jednej części galaktyki często się powtarzają po przeciwnej stronie.
Oto lista niektórych z ważniejszych parametrów Drogi Mlecznej. Większość liczb to wartości przybliżone. Galaktyki nie mają precyzyjnych granic, gdyż obfitość gwiazd zmniejsza się stopniowo przy oddalaniu się od galaktyki.
| Właściwości Drogi Mlecznej | |
|---|---|
| Średnica Galaktyki | 90 000 lat świetlnych |
| Klasyfikacja Galaktyki | SBbc |
| Liczba gwiazd w Galaktyce | 200 miliardów |
| Masa Galaktyki | 1 bilion mas Słońca |
| Długość centralnej poprzeczki | 25 000 lat świetlnych |
| Odległość Słońca od środka | 26 000 lat świetlnych |
| Grubość Galaktyki w lokalizacji Słońca | 2000 lat świetlnych |
| Prędkość ruchu Słońca wokół Galaktyki | 220 km/s |
| Okres pełnego obrotu Słońca wokół Galaktyki | 225 milionów lat |
Poniżej znajdują się 4 galaktyki, które wyglądają podobnie do Drogi Mlecznej. NGC 3953 (górna lewa) znajduje się 55 milionów lat świetlnych stąd i ma 95000 lat świetlnych średnicy. NGC 5970 (górna prawa) znajduje się 105 milionów lat świetlnych stąd i ma 85000 lat świetlnych średnicy. NGC 7329 (dolna lewa) jest nawet odleglejsza- znajduje się 140 million lat świetlnych stąd, ze średnicą 140000 lat świetlnych. NGC 7723 (dolna prawa) jest 80 milionów lat świetlnych stąd i ma śrendicę 90000 lat świetlnych.