Nazywa się Richard Powell, mieszka w Wielkiej Brytanii.
Ma dwa stopnie naukowe z astrofizyki - licencjat Uniwersytetu Birmingham oraz magistrat Uniwersytetu Londynu. Jego praca magisterska obejmowała zagadnienie Wielkiego Wybuchu - próbę zrozumienia, jaki był Wszechświat w czasie mniejszym niż jedna sekunda po powstaniu. Stworzył tą stronę po to, aby samemu zobaczyć, jak wygląda Wszechświat oraz dla innych ludzi, którzy by byli tym zainteresowani.
Robert Powell miło będzie widział maile, które należy kierować na adres: singinglemon@yahoo.co.uk
To by było już wszystko, ale mam jeszcze jedną ostateczną statystykę:
Tylko 0.000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 001% widzialnej części Wszechświata stanowi nasz Układ Słoneczny. Zapamiętaj sobie tę liczbę dobrze i przypomnij, gdy następnym razem weźmiesz do rąk książkę, w której 3/4 całości jest przeznaczone na opisy planet. :))))) Z tego powodu może powinniśmy zacząć budować statki kosmiczne nadające się do dalszych podróży - ogromny Wszechświat czeka tam na nas. :)))))
Paulo Baartz przetłumaczył stronę naportugalski; Norbert Rumiano nafrancuski - jego strona astronomiczna jest warta obejrzenia; Aleksandar Zorkic i jego koledzy przetłumaczyli stronę na serbski; a Ramiro Clavijo na hiszpański.
(Katalońskie, włoskie, holenderskie i rumuńskie wersje mogą się także niedługo pojawić).
| Mniejsza wersja banera tej strony: |  |
Wszystkie mapy na tej stronie zostały stworzone przez Roberta Powella. Są one darmowe do pobrania dla osób nie zamierzających czerpać z nich korzyści (lub też w przypadku niskich korzyści). Jeśli chcesz zamieścić kilka z tych map na swojej własnej stronie, to wyślij Robertowi Powellowi maila na adres (bądź też mnie): singinglemon@yahoo.co.uk , a on z pewnością się zgodzi, chyba że:
(a)Tworzysz nową religię lub
(b)Własną teorię Wszechświata opartą na informacji kiedyś przeczytanej z tyłu opakowania płatków kukurydzianych.
Fotografie obiektów astronomicznych na tej stronie pochodzą najczęściej zCyfrowego Przeglądu Nieba (Digitized Sky Survey) , chyba że jest podane inaczej. (Robert Powell zazwyczaj scalał fotografie niebieskie i czerwone, aby stworzyć kolorowe obrazy.)
Trzydzieści tysięcy lat temu masywna gwiazda w Ramieniu Perseusza naszej Galaktyki eksplodowała jako supernowa. Przez kilka tygodni blask wybuchu przyćmiewał jasność miliardów gwiazd. Nasi przodkowie (prawdopodobnie) mogli widzieć wybuch supernowej jako jasny punkt światła, widoczny nawet w świetle dnia. Zdjęcie pokazuje co pozostało po gwieździe w dniu dzisiejszym. Pozostałości gwiazdy rozszerzają się w otoczce o średnicy 6 lat świetlnych. Ostatecznie, większość tego materiału może dać wkład do nowych gwiazd i planet.
 |  |  |  |  |
